GÜNEŞ YÜZLÜ ADAM

 

GÜNEŞ YÜZLÜ ADAM 

Yusufa babası bir güneşti....Sonra yusuf güneşini kaybetti....Kardeşleri bir kuyuda onu karanlıklar içinde yapayanlız bıraktı .... Yusuf hem babasını hemde güneşini kaybetti... Güneş Yusuf için battı ...İbrahimin vaktiyle güneşin batışında mahsun olması gibi oda mahsun oldu ...Yusuf artık o karanlık kuyuda gerçek güneşini bulacağı yolculuğa çıkacaktı .....

Yakuba oğlu Candı ... onun kalbinin solmayan çiçeğiydi.... kopardılar o çiçeçeği .. koparanda diğer canlarıydı yani evlatları .... Canınla canından can koparmak ne demek Yakup Peygamber yaşayarak öğretti.. En büyük imtihanlardan biri olan .. canından bir parça olan evlatları ile en şiddetli biçimde imtihan edildi..evlatları en sevgili evladını elinden almıştı.... hem de bir peygamberin en nefret ettiği şeyle yani yalanla sarmalanıp kendisine oyun oynanmıştı .. peygamber feraseti ile bilse de ... insanlık tarihinin en büyük sabır imtihanlarından biri başlıyordu

 

Canını yaşarken kaybeden Yakup ... güneşini en ihtiyacı olduğu anda kaybeden evlat Yusuf ... ilk görünüşte bakıldığında iki kaybeden insan...Sadece Allaha olan imanları ile sabır imtihanında yola çıktı ...Allahtan başka kimseleri olmadan .. Yusuf köle oldu .. Mısıra gitti. Baba Yakup gözünün nurunu kaybedince Yusufunu kaybedince gözlerini de kaybetti...Yusuf sanki babasının kör olan gözlerindeki o nuruda yüzünde hapsetmişti... Peygamber olan babasının peygamberlik nurunu sanki kendi peygamberlik nuruna katmıştı.. Güneşini kaybeden Yusufa Cenabı Hak güneşi sanki onun yüzünde parlatmıştı ... güneş Yusufun yüzüne inmişti ...

yüreğine gözyaşlarından kan damlatan ama yüreği kan ağlarken asla umudunu kaybetmeyen , hüznünde edebini kaybetmeyen , asla isyan etmeyen ... Sadece Rabbinin kaderine boyun büken, kader kılıcına bir an bile çekinmeden boyun uzatan Yakup , dedesi İbrahim gibi , İsmaille imtihan edilen İbrahim gibi, evlatla imtihan edilen İbrahim gibi evlatla değişik şekilde imtihan edilmeye , hamdle , duayla , ümitle , gözyaşları ile için için ağlama ile , sevgiyle ,hasretle ve baba kalbiyle göğüs geriyordu

Yakup Rabbinin imtihanını gördüğünde kalbiyle hemen secdeye vardı bize düşen apaçık bir sabırdır dedi... Rabbi onun bu kalp secdesini unutmadı kuranında sevgiyle andı ...selamını kulundan esirgemedi...Yusuf güneş yüzlü adam... yüzündeki nurla güneşi kıskandıran adam... değil insanları cinleri melekleri bile kendine aşık ettiren adam... Allahın nuruyla parıldayan o eşsiz güneş yüzlü adam...elmas kalbiyle dünya fitnelerinin girdabında kalacaktı... güneş yüzlü adam ...bu fitnelerin girdabında elleriyle değil kalbiyle o girdaba karşı Rabbinin ekberliğinin eşsiz tecellilerine tutulacaktı ...Güneş yüzlü adam kuyuların karanlıklarından hapishanelerin zindanların karanlıklarına sürülecekti..Onun görevi en karanlıklarda bile Allahın nurunu kulların kalplerine nakış nakış işlemekti... o karanlıkları yırtan çekilmiş bir Hak hançeriydi...

Nefsin aslanı olan mecazi aşkla güneş yüzlü adama Züheyla saldırdığında, kalp aslanı ile karşılık verdi güneş yüzlü adam ..kalp aslanı nefs aslanına galip geldi Yusuf birdaha Rabbinin ekberlik tecellilerine kalbiyle tutunuverdi. Rabbi kulunu Rahmeti ile sarıverdi... Kulu Yunusu Balığın karnında koruyan Rab... kulu Yusufuda nesf aslanından koruyuvermişti.. İlahi aşk elbette mecazi aşka galip gelecekti.. ilahi aşka Güneş yüzlü adam elbette mecazi aşkı kurban edecekti... İbrahimin torunu İsmaili kurban eden İbrahim gibi başka bir kurban ediliş imtihanında mecazi aşkı ilahi aşka kurban etmekten çekinmeyecekti.. Güneş yüzlü adama yakışanda bu olsa gerekti..

hapishaneler güneş yüzlü adama ev oldu... nesf aslanı mecazi aşk kılıcından sonra iftira ve tehdit kılıcını çekti... kalp aslanı da Allaha hakkıyla sabr etme kılıcı ile karşılık verdi... güneşi hapse attılar....insanlık onurunu ...Hakka itaatı .. vefayı .. saygıyı... nübüvvet nurunu hapse attılar...Zindanların karanlıkları, fitnelerin, kıskançlıkların karanlıkları , güneş yüzlü adamın ışığını soldurmak bir tarafa ışığına ışık kattı ...Rabbe teslimiyetine teslimiyet , irşadına irşat kattı... yedi yılda güneş yüzlü adamın nuru yediye katlandı kalbine Hak sevgisi çepe çevre kuşandı ... Babasının hasret dolu her damla gözyaşı onun hasretine eklendi hasret .. Cenabı Hakka yakarma , dua oldu kalple postalandı ... Cenabı Hakta bu hasret damlalarının hepsinden birer İlahi aşk okyanusu yarattı hepsini iki kulunun kalbine indirdi...

hasret ateşiyle yanan ve içinde en şiddetli volkanları bile eritecek olan bu iki kalbin Baba Yakup ile evlat Yusufun ilahi aşk ateşi karşısında Cenabı Hak yeter dedi... bir rüyayı vesile yaptı ... o zamanın sultanının gördüğü bir rüyayı vesile yapıp , kuluna öğrettiği rüya ilmi ile güneş yüzlü adamı zindanlardan kurtardı ...nefsin aslanına esir olan Züheyla , mecazi aşka köle olan Züheyla kalp aslanına teslim olacaktı ilahi aşka teslim olacaktı ve iftirasını itiraf etti...Tevbe ipine sarıldı ...Cenabı Hak nefsin aslanını kalp aslanına kurban eden Züheylayı unutmadı onu güneş yüzlü adama eş diye yazdı...Güneş yüzlü adam fakr imtihanını kazanmış şimdi makam ve zenginlikle imtihan edilmeye başlanmıştı ... Kalp aslanının karşısına dünya aslanını Cenabı Hak imtihanıyla çıkarmıştı ..

Güneş yüzlü adam bir kuldu .... sabrınında .... kalbininde.... çilesininde birsınırı vardı .. baba hasreti ... güneşine hasreti .. o güneşi Allah içinde daha şiddetli yartmış olsada onuda Hak peygamber yapmış olsada .. sonsuzdu...nübüvvetin nuru her Resulde her şeyiyle tadı lezzeti.. farklı farklıydı ..önce en sevdiği kardeşini getirtti güneş yüzlü adam bir oyun yaparak ...sonrada içine yüreğin koyduğu ... baba hasretiyle dolu gözyaşları ile ıslattığı... peygamberlik nuruyla nura boyadığı ... güneş yüzün kalbiyle adeta içine doldurduğu ... sevgisini avuç avuç ceplerine doldurduğu gömleğini .. hasret yüklü , ümit yüklü... sabreden adam olan babasına gönderdi...İlahi aşkın kokusu ilahi aşkın kölesine kilometlerce öteden gelir... bir evladın kokusu iman dlu bir yüreğe sahip babaya kilometlerce öteden gelir... peygamberliğin nuru diğer bir peygambere kilometrelerce öteden gelir... Allahın Rahmet ve merhametinin tecellisi bir peygambere yüreğinin en derininden gelir... Yakup hepsini evlatlarının getirdiği Yusufun gömleğinde buldu .. o gömlek gelmeden kilometrelerce Yusufun kokusu geliyor diyerek öteden Rabbinin lutfuna, müjdesine, vuslat merine secde etti..

bir güneş ikiye ayrılmıştı sanki.. yarısı yakupta yarısı yusufta kalmıştı ...Nübüvvet güneşi iki büyük peygamberin peygamberlik nunda ateta güneş patlamaları gibi patlamalıydı ...hasret bitmeli... nur nura kavuşmalı ... evlat imtihanına uğrayan peygamber imtihandan geçme sevinci ile evladına kavuşmalıydı ... güneş yüzlü adama kalbinin güneşine yani babasına kavuşmalıydı ... evlatla babasını ayıran yakubun diğer evlatları tevbe güneşine kavuşmalıydı ... herkes güneşine kavuşmalıydı ...Allah sevdiklerini lutuf denizinde en eşsiz lutuflarına kavuşturmalıydı ....


Beklenen gün geldi.... Yusuf lutuf güneşine kavuştu .... kaybettiği ailesine kavuştu ... o gün merhametin günüydü.... tevbenin günüydü... o gün iki büyük güneşin birbirne kavuşma anıydı .... o gün hüzün gözyaşlarının sevinç gözyaşlarına , sevinç gözyaşlarının şükür gözyaşlarına kavuşma anıydı ... O gün Rabbin ekberliğine iki güneşin ve tevbekar evlatlarının kalpleri ile secde anıydı .... kuyudaki yusufu zindanlardaki yusufu alıp nuruyla nurlandıran... onu ailesine velinimet mısıra kurtarıcı yapan ... onu irşadın en keskin kılıçlarından biri yapan onu güneş yüzlü adam yapan Cenabı Hakka eşsiz ekberliğine en derin secdenin anıydı ...kuranın uzun uzun anlattığı Cenabı Hakkın bile o anı kuranında sonsuzlaştırdığı i meleklerin ademe secde etmesi gibi, bir güneş diğer güneşe ve o güneşin yıldızları birzamanlr yıldız olan ama şimdi babasından bile daha parlak güneş olan Yusufa secde etti... secde elbette Cenabı Hakkın lutfuna idi ...eşsizliğine idi... ekberliğine idi... Kul Yusufa asla değildi.. onun kalbindeki imanın eşsizliğine o imanı veren lutfeden cenabı hakkın muhteşemliğine idi..

herkes güneşine kavuştu .... Yakup vuslat güneşine, Yusuf kaybettiği içindeki yarım güneşe ,peygamberliğin bile hasretinin ateşini söndüremeyeceği baba sıcaklığına ve güneşine , kardeşleri ile tevbe güneşine , af güneşine , yeni bir iman şansının güneşine, Züheyla ise mecazi aşktan ilahi aşk güneşine , onlardan sonra gelen ümmetlerde böyle büyük bir olayın kalplerde oluşturacağı yakın güneşine kavuşmuştu .. binlerce yılın ateşinden hiç birşey kaybettirmediği bu eşsiz Hak sevgisine tüm ümmetler sadece Yusufun kardeşleri gibi ilahi aşka secde etti..Yusufun kalp secdesi eden kalbine babsı ve kardeşlerinin kalp secdeleri ile katılması gibi tüm ümmetler bu secdeye katıldı.. gerisimi sadece Allahu ekber .. bu manzarayı başka ne anlatabilir ki... Allahu ekber..


Kaynak : ibrahimihanif1.blogcu.com

Arkadaşların Burada !